The Read

ONE PIECE: จับนักเขียน W. MINISTRY มานั่งพูดคุยถึงมังงะโจรสลัดในดวงใจ

บทความโดย Priewpan Saenlawan, Senior Writer, W. MINISTRY

ภาพประกอบโดย Kasidit Taranabhaiboon, Illustrator, W. MINISTRY

The Read

ONE PIECE: จับนักเขียน W. MINISTRY มานั่งพูดคุยถึงมังงะโจรสลัดในดวงใจ

8 June 2020

สิ่งที่ได้รับจากการเป็นลูกเรือคนที่ 11 ของกลุ่มหมวกฟาง

 

“งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา” นี่น่าจะเป็นหนึ่งในวลีที่เที่ยงแท้ในสัจธรรมที่สุด ทั้งในแง่ความหมายของการเป็นงานเลี้ยงจริงๆ และการยกมาเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ต่างๆ เพราะไม่ว่าเหตุการณ์นั้นจะยาวนานแค่ไหน แต่สุดท้ายวันหนึ่งมันก็ต้องสิ้นสุดลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในโลกแห่งมังงะญี่ปุ่นก็เช่นกัน โดยเมื่อปี 2016 ที่ผ่านมา มังงะเรื่อง KochiKame หรือที่คนไทยรู้จักกันดีในชื่อ “คุณตำรวจป้อมยาม” ผลงานเรียกรอยยิ้มสุดคลาสสิคของอาจารย์ โอซามุ อาคิโมโตะ ที่เริ่มตีพิพม์มาตั้งแต่ปี 1976 ต่อเนื่องยาวนานผ่านกาลเวลา 4 ทศวรรษก็ดำเนินมาถึงตอนจบ และต้องบอกลานักอ่านทุกคนไป ทิ้งไว้แต่ความทรงจำที่สวยงาม

หรือแม้แต่มังงะที่เราหยิบยกมาเป็นประเด็นในวันนี้อย่าง One Piece ผลงานของอาจารย์ เออิจิโร่ โอดะ ซึ่งถือเป็นมังงะจากประเทศญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะในเรื่องยอดขายที่ปัจจุบันทะลุ 490 ล้านเล่มทั่วโลกไปแล้ว และสักวันหนึ่งก็ต้องถึงวันเลิกราเช่นกัน โดยในคอลัมน์หนึ่งของหนังสือพิมพ์ Yomiuri ฉบับวันที่ 21 กรกฏาคม 2018 เป็นการสัมภาษณ์ อาจารย์ เออิจิโร่ โอดะ และมีเนื้อความสำคัญว่า

“One Piece ในตอนนี้ดำเนินเรื่องมาได้ 80% แล้วครับ”

เป็นคำตอบสั้นๆ ที่นักอ่านต้องไปตีความกันเองว่า 80% ที่ว่านี้คือในแง่ของจำนวนตอนที่วางไว้หรือในแง่พล็อตเรื่อง แต่ไม่ว่าจะแง่ไหน หนึ่งสิ่งที่ชัดเจนคือ One Piece คงเดินทางมาใกล้ตอนจบเต็มทีแล้ว ประกอบกับเนื้อเรื่องปัจจุบันในภาควาโนะคุนิที่เข้มข้น มีการขมวดปมปริศนาหลายอย่าง ยิ่งทำให้คิดไปว่าตอนจบของ One Piece คงใกล้มาถึงแล้วจริงๆ

อาจจะเร็วไปสักนิด แต่เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองให้กับการเดินทางแสนยาวนานของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง เราจึงจับเหล่านักเขียนแห่ง W. MINISTRY ที่เป็นแฟนมังงะเรื่องนี้มานั่งพูดคุยแลกเปลี่ยนความทรงจำที่ประทับใจของมังงะเรื่องนี้กัน

 


 

Nanat Suchiva, Managing Editor

 

Nanat Suchiva, Managing Editor, W. MINISTRY

 

ความทรงจำแรกต่อ One Piece

“ประมาณป.6 เมื่อก่อนแถวบ้านมีร้านเช่าการ์ตูนอยู่ เราก็ชอบไปยืนอ่าน ไปเดินวนๆ เข้าออก แต่ก็ยังไม่ได้อ่านจริงจัง จนมาเจอกับ One Piece ที่วางเรียงกันเป็นตับ ช่วงนั้นน่าจะออกมาได้ 20 กว่าเล่มแล้ว จำไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมถึงตัดสินใจเริ่มอ่าน แค่รู้สึกว่าการ์ตูนเรื่องนี้มันถูกชะตา ด้วยหน้าปก ด้วยลายเส้น จะเรียกว่าเราเป็นพวก Judge a book by its cover ก็ได้ จากแรกๆ เช่าอ่าน หลังจากนั้นพอมีเงินก็เริ่มซื้อสะสม เริ่มตั้งตารอว่าเล่มใหม่จะออกมาสู่แผงหนังสือเมื่อไหร่”

ตัวละครโปรดในดวงใจ

 

Crocodile AKA MR.Zero

 

“คร็อกโคไดล์ หรือ Mr.Zero ไม่ปฏิเสธว่านี่คือตัวละครนิสัยเลว และถึงในตอนหลังๆ จะมีบทบาทในการช่วยกลุ่มของลูฟี่ ก็ไม่ได้ทำให้ภาพลักษณ์ของเขาดีขึ้นมาเลย แต่ที่ชอบตัวละครนี้ หนึ่งคือดีไซน์ของตัวละครที่ดูมีชั้นเชิง ดูเท่ มีเสน่ห์ และอีกเหตุผลคือทุกความเลวที่ คร็อกโคไดล์ กระทำ เขามีเหตุผลที่กระทำมันลงไป ไม่ใช่เหมือนตัวโกงตัวอื่นๆ ที่เลวโดยไร้เหตุผล ทำให้รู้สึกว่านี่คือตัวละครที่มีมิติมากที่สุดตัวหนึ่ง”

เหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุด

“ชอบตอนสกายเปียร์ เกาะท้องฟ้า เพราะว่ามันดูเหนือจินตนาการไปมากในแง่การออกแบบโลเคชั่น มีความลึกลับ ผจญภัยน่าตื่นเต้น มีการสอดแทรกประวัติศาสตร์ที่เราเชื่อเข้าจริงๆ ว่ามันคือเรื่องจริงในโลกนี้ เพราะคนเขียนทำการบ้านมาเป็นอย่างดี ก็น่าจะเป็นเรื่องอักษรโพเนกรีฟ รวมถึงดีไซน์ตัวละคร และเกาะแห่งท้องฟ้านี้ ก็ไม่ใช่กลุ่มโจรสลัดทุกกลุ่มจะได้ขึ้นไป ยิ่งเพิ่มความน่าสนใจของมันขึ้นไปอีก นอกจากนั้นยังมีการเล่นกับเรื่องปรัชญา การมีพระเจ้าเป็นสิ่งยึดถือ การสถาปนาตัวเองเป็นพระเจ้าของผู้เข้มแข็งกว่า และการมาถึงของกลุ่มหมวกฟางที่เปรียบเสมือนกลุ่มคนที่ไม่เชื่อเรื่องพระเจ้า พอไม่มีความเชื่อก็จะรู้สึกต่อต้านโดยทันที ซึ่งก็เหมือนกับในโลกจริงๆ ของเรา”

 

One Piece - Skypiea

 

ถ้า One Piece คือบทเรียนชีวิต คิดว่ามันสอนอะไรบ้าง

“แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องเพื่อน เรื่องมิตรภาพ แต่ที่ประทับใจจริงๆ คือความหลากหลายของตัวละคร ที่มีกลุ่มคนหลากเชื้อชาติ หลากความเชื่อ แม้แต่สัตว์ แต่ทุกคนก็สามารถอยู่ร่วมกันได้ถ้าให้ความเคารพซึ่งกันและกัน มันก็เหมือนกับโลกของเรา ไม่ต่างกันเลย”

สุดท้ายคิดว่า One Piece คืออะไร

“ถึงจะรู้ว่าอาจารย์โอดะเคยบอกว่า One Piece จะไม่ใช่อะไรที่นามธรรม แต่ก็ยังคิดอยู่ดีว่ามันไม่น่าใช่สิ่งของที่เป็นรูปธรรมขนาดนั้น มันน่าจะเป็นอะไรสักอย่างที่ค้นพบแล้วจะรู้สึกคล้ายกับการนิพพาน…ก็ไม่เชิงนิพพานหรอก แต่เจอแล้วจะรู้สึกว่าพอกับความทะเยอทะยาน และมีหน้าที่ส่งต่อมันให้รุ่นถัดไปเหมือนที่ โกลด์ ดี โรเจอร์ ทำ”

 


 

Apisorn Iamsriraksa, Staff Writer

 

Apisorn Iamsriraksa, Staff Writer, W. Ministrya

 

ความทรงจำแรกต่อ One Piece

“รู้จัก One Piece ตอนมัธยมต้น ตอนนั้นมีเพื่อนผู้ชายในห้องแนะนำมา เพราะสำหรับผู้หญิงด้วยกันก็ไม่ค่อยมีใครสนใจ One Piece เท่าไร เล่มแรกๆ ก็เริ่มอ่านจากของเพื่อน แล้วมันก็สนุกจนหยุดไม่ได้ หลังจากนั้นก็เริ่มซื้อมาอ่านเอง เก็บสะสมด้วย เป็นการ์ตูนเรื่องเดียวเลยที่ตามอ่านขนาดนี้

และถึงจะเป็นผู้หญิงแต่ก็รู้สึกว่า One Piece เป็นมังงะที่เข้ากับทุกคนได้ มีเรื่องราวของมิตรภาพ ตัวละครก็ไม่ได้มีแค่ตัวละครผู้ชาย ตัวละครผู้หญิงที่บทบาทเด่นก็มีหลายตัว”

ตัวละครโปรดในดวงใจ

 

One Piece - Nico Robin

 

“ชอบโรบิน ในตอนแรกที่ปรากฏออกมาเรายังไม่รู้เลยว่าเป็นตัวละครฝ่ายดีหรือฝ่ายร้าย มันเป็นตัวละครที่สอนเราในการมองคนในชีวิตจริงได้ดีเหมือนกัน ที่ถึงแม้ว่าความประทับใจแรก (First Impression) ที่เรามีต่อบางคนอาจจะไม่ดี แต่ทุกคนมีเหตุผลของตัวเองในการกระทำสิ่งต่างๆ มันทำให้เราไม่ตัดสินคนจากการกระทำของเขาแค่ไม่กี่ครั้ง”

เหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุด

“รู้สึกเศร้ามากตอนที่หนวดขาวตาย มันยิ่งใหญ่มาก เหมือนกับเป็นจุดไคลแม็กส์สำคัญของเรื่อง ทำให้เราในฐานะคนที่ติดตามมาตลอดรูสึกว่ามันคือจุดเปลี่ยน ที่เป็นทั้งจุดจบและจุดเริ่มต้นของอะไรหลายอย่าง และก็ทำให้เราได้เห็นถึงความผูกพันธ์ ความเคารพที่ตัวละครมอบให้แก่กัน เป็นในแง่ความรู้สึกล้วนๆ เลย”

 

One Piece - Edward Newgate

 

ถ้า One Piece คือบทเรียนชีวิต คิดว่ามันสอนอะไรบ้าง

“การทำในสิ่งที่ตัวเองเชื่ออาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด และจะทำให้เราไม่เสียใจภายหลัง แน่นอนว่าทั้งโลกของเราและโลกของการ์ตูนมันมีบรรทัดฐานสังคมบางอย่างที่มากำหนดว่าอะไรคือ ‘ดี’ หรือ ‘ไม่ดี’ ซึ่งเอาจริงๆ มันก็ตั้งขึ้นมาโดยใครก็ไม่รู้ เรามองว่าการตั้งคำถามต่อข้อกำหนดนั้นมันไม่ใช่เรื่องผิด และการที่เราจะไม่เห็นด้วยและไม่ทำตามบรรทัดฐานนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องผิด การได้อ่าน One Piece ทำให้ตกผลึกได้ว่าถ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน มันไม่มีสิ่งไหนดีหรือไม่ดีหรอก แค่ทำตามใจที่อยากทำก็พอแล้ว”

สุดท้ายคิดว่า One Piece คืออะไร

“เพิ่งรู้เหมือนกันว่าอาจารย์โอดะเคยพูดว่า One Piece จะไม่ใช่อะไรที่นามธรรม เพราะตลอดที่ผ่านมาคิดว่า One Piece น่าจะเป็นสิ่งที่ตกผลึกได้จากการเดินทางไปจนถึงเกาะสุดท้าย แต่พอรู้แบบนี้ก็เดาไม่ถูกเหมือนกันว่ามันคืออะไร คงต้องรอติดตามจนถึงตอนจบไปด้วยกัน”

 


 

Priewpan Saenlawan, Senior Writer

 

Priewpan Saenlawan

 

ความทรงจำแรกต่อ One Piece

“รู้จัก One Piece ครั้งแรกน่าจะเป็นช่วงประมาณประถมปลาย เริ่มจากพี่ชายอ่านก่อน เพราะเมื่อก่อนเรากับพี่ชายมักจะไปร้านเช่าการ์ตูนแถวบ้านด้วยกันแทบทุกวัน ในตอนแรกยอมรับว่าลายเส้นของอาจารย์โอดะไม่ใช่ทางเราเท่าไร ก็เลยมองข้าม One Piece ไป แต่หลังจากที่เห็นพี่ชายพูดทุกวันๆ ว่าเรื่องนี้สนุกมาก ในที่สุดก็ตัดสินใจลองอ่านบ้าง และก็ได้ค้นพบว่ามันคือการ์ตูนที่ดีมากๆ ถึงตอนนั้นจะอยู่ในวัยประถม ยังไม่ได้มีความคิดอะไรลึกซึ้งแต่ก็ยังรับรู้ได้ถึงความดีงามของมันเลย หลังจากนั้นก็สถาปนาตัวเองเป็นแฟนของ One Piece เต็มตัว พอโตขึ้น เริ่มมีเงินมากขึ้น จากที่เคยเช่าอ่านก็เริ่มซื้อสะสม เป็นการ์ตูนอีกหนึ่งเรื่องที่ต้องมีติดบ้านไว้”

ตัวละครโปรดในดวงใจ

“ในเรื่องเราชอบกลุ่มคณะปฏิวัติมากที่สุด ชอบมากกว่ากลุ่มหมวกฟางอีก เพราะสำหรับเรานี่คือกลุ่มตัวละครที่มีอุดมการณ์หนักแน่น ดำเนินการทุกอย่างด้วยเหตุและผล เล็งเห็นความสำคัญของประชาชนที่เดือดร้อนเพราะโดนผู้มีอำนาจในสังคมรังแก ต้องการกำจัดความอยุติธรรมเหล่านี้ให้หมดสิ้นไป

 

One Piece - Sabo

 

ดังนั้นถ้าจะให้เลือกตัวละครโปรดสักคน ก็คงต้องเป็น ซาโบ้ หมายเลขสองของคณะปฏิวัติ เพราะนอกจากจะเป็นตัวละครของกลุ่มคณะปฏิวัติที่มีดีไซน์เท่ที่สุดแล้ว เรายังซาบซึ้งในความสัมพันธ์ 3 พี่น้องของเขากับ ลูฟี่ และ เอส อีกด้วย”

เหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุด

“เป็นคำถามที่ตอบยากมาก ทุกคนที่อ่าน One Piece น่าจะรู้ดีว่าตลอดเนื้อเรื่อง 900 กว่าตอนที่ผ่านมามีเหตุการณ์ประทับใจมากมายนับไม่ถ้วน แต่ขอเลือกเหตุการณ์ที่อ่านกี่ครั้งก็น้ำตาไหลและเกี่ยวข้องกับตัวเราเองมากที่สุดละกัน

 

One Piece - Robin want to live

 

เหตุการณ์นั้นคือเหตุการณ์ในภาค Water Seven เป็นตอนที่โรบินตะโกนบอกกับเพื่อนๆ ในกลุ่มหมวกฟางทั้งน้ำตาว่า ‘ฉันอยากมีชีวิตอยู่’ มันอาจจะเป็นเหตุการณ์สั้นๆ แต่สำหรับเราที่เคยผ่านประสบการณ์ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า ตกสู่หลุมดำที่มืดมิด มองไม่เห็นคุณค่าตัวเอง ทำให้เราเข้าใจโรบินเป็นอย่างดีเลยว่าการรับรู้ถึงคุณค่าของชีวิตตัวเองนั้นเป็นสิ่งที่สวยงามขนาดไหน”

ถ้า One Piece คือบทเรียนชีวิต คิดว่ามันสอนอะไรบ้าง

“คำตอบที่ธรรมดาที่สุดก็คงต้องเป็นเรื่องมิตรภาพ แต่อีกหนึ่งประเด็นสำคัญสำหรับเราคือเรื่องของการ ‘ต้องลุกขึ้นสู้เพื่อความเปลี่ยนแปลง’ ถ้าจะกล่าวว่า ลูฟี่ คือนักปฏิวัติ นักปลดแอกให้กับอาณาจักรต่างๆ ก็คงไม่ผิดนัก ดังนั้นการได้ติดตามชีวิตลูฟี่มาตลอดหลายปี ทำให้เราเรียนรู้ว่าการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะในสเกลใหญ่อย่างการปลดแอกการกดขี่จากอำนาจเบื้องบนนั้นแทบไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่มันจะลอยมาตกตรงหน้า เราทุกคนต้องร่วมแรงร่วมใจกันลุกขึ้นสู้ และถ้าพลังของเราเข้มแข็งพอ ความเปลี่ยนแปลงก็จะเกิดขึ้นเอง”

สุดท้ายคิดว่า One Piece คืออะไร

“ข้อนี้คงต้องเดาล้วนๆ แต่จำได้ว่าอาจารย์โอดะเคยพูดว่า One Piece จะไม่ใช่อะไรที่เป็นนามธรรมอย่างมิตรภาพ หรือความทรงจำ แต่จะเป็นสิ่งของจริงๆ ดังนั้นเราขอเดาจากคำว่า One Piece ที่แปลว่า ‘ชิ้นเดียว’ ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งของอะไรสักอย่างที่เชื่อมทะเลทั้งหมดเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว”

Related Stories

The Read

From Shōwa to Reiwa: มองแฟชั่นแต่ละยุคสมัยผ่านการ์ตูนญี่ปุ่น

จากปลายยุคโชวะถึงยุคเรวะ การ์ตูนญี่ปุ่นบอกอะไรเราเรื่องแฟชั่นบ้าง

Read

Silver Screens

MAKOTO SHINKAI: ทบทวนคำถามว่าด้วยความสัมพันธ์มนุษย์ ในอนิเมชั่นของผู้กำกับแห่งยุค

หนึ่งในสิ่งที่อธิบายได้ยากและซับซ้อนที่สุดคือความสัมพันธ์ของมนุษย์ เพราะทุกคนมีคำตอบเป็นของตัวเอง

Read

Silver Screens

STUDIO GHIBI: 4 อนิเมชั่นที่พิสูจน์ว่าสตูดิโอจิบลิเป็นผู้มาก่อนกาล

ความในใจของฮายาโอะ มิยาซากิ เสียงคำรามแห่งพงไพรจากยุค ‘80s - '90s ที่บอกว่าประเด็นเหล่านี้ไม่เคยเก่าเลย

Read

0Shares
preloader