The Edit

Food for Thought

Food for Thought

THE END OF SOCIAL MEDIA SHOPPING

จุดจบหรือจะไปต่อกับการจับจ่ายบนสังคมออนไลน์
ในเมื่อการใช้งานไม่เป็นไปตามวัตถุประสงค์

Read

Food for Thought

HOW MUCH WOULD ONE PAY FOR A PINEAPPLE?

ราคาของสับปะรดกับการเดินทางท่องเที่ยวอวกาศเหมือนกันมากกว่าที่คิด
ทั้งหมดสามารถอธิบายได้ง่ายๆ ด้วยกลไกของอุปสงค์และอุปทาน

Read

Food for Thought

HOW A BLIND MAN GETS DRESSED

แสงสว่างจากนิทรรศการในความมืด
โลกแห่งเสื้อผ้ากับแง่มุมหลากมิติ
ที่ส่งผ่านจากมุมความเห็นของคนตาบอด

Read

Query & Advice

IS THERE SUCH THING AS CHEAP FASHION ?

กลับมาอีกครั้งกับคอลัมน์ใหม่ “Query & Advice” พื้นที่สนทนาที่เราจะมาไขข้อสงสัยให้คุณทุกวันศุกร์ บทความโดย Kantinan Srisan, Style Editor, W.Ministry และ Nanat Suchiva, Deputy Editor, W.Ministry ก็เหมือนเดิมในทุกๆ ครั้งหากจะให้เราลากยาวเรื่องความชอบของแต่ละคนในเรื่องแฟชั่นการแต่งตัวคงจะเป็นเรื่องที่ยังไม่เคยจบสิ้น เพราะการจะเลือกหยิบจับอะไรก็ล้วนแต่เป็นเรื่องของสิทธิและความคิดส่วนตัวที่ไม่มีอะไรถูกหรือผิดแม้แต่น้อย ที่สำคัญคือการจะเอาเกณฑ์การแบ่งชนชั้นของคนอย่าง “ราคา” ก็คงจะเป็นเรื่องที่ไร้เหตุผล และใน Query & Advice สัปดาห์นี้ประจวบเหมาะพอดีกับวลียอดฮิตของผู้ใช้โซเชียลเน็ตเวิร์คที่กำลังดุเดือดและร้อนแรงไม่แพ้อากาศร้อนชื้นในช่วงปลายฝนเกือบจะต้นหนาว ณ ขณะนี้อย่างคำว่า “ตลาดล่าง” ที่เราจะมาไขข้อข้องใจกันว่ามันคืออะไร และเขาพูดถึงใครกันแน่โดยเฉพาะเรื่องในวงการแฟชั่นการแต่งกายทุกวันนี้ แน่นอนว่าเราไม่เคยนิ่งนอนใจกับความเป็นไปของโลกสมัยใหม่ที่มีการผลิตถ้อยคำหรือเทรนด์ใหม่ๆ ออกมาไม่เว้นแต่ละวัน คำพูดติดปากอย่างตลาดล่างจึงเข้าสู่การถกเถียงและพูดคุยอย่างเข้มข้นเพื่อเรียบเรียงและเล่าเรื่องออกมาให้ผู้อ่านที่รักของเราได้เสพกันอย่างเปิดใจ และยินดีน้อมรับคำติชมหรือการแนะนำที่จะทำให้สังคมเราเข้าใจกับคำว่าตลาดล่างมากกว่าแค่จะมาโจมตีด้วยคำพูดเสียดแทงใจอะไรทำนองนี้ Query “คำว่า เสื้อผ้าตลาดล่าง ในมุมมองของ W.Ministry คืออะไรครับ?” (คุณ Panuwat ผ่านหน้า Contact บนเว็บไซต์ W.Ministry) Advice สวัสดีครับคุณ Panuwat ขอบคุณสำหรับคำถามครับ และเรายินดีอย่างมากที่จะได้เฟ้นหาคำตอบสำหรับคำถามที่เราก็ยังติดค้างคาใจอยู่ไม่แพ้กัน ว่าจริงๆ แล้วคำๆ นี้คนหมู่มากนิยามมันว่าอะไร ระหว่างมูลค่าของสินค้าหรือความคิดที่ปิดตาและปิดใจไม่ให้ความหลากหลายและความเป็นตัวของตัวเองทำหน้าที่เท่าที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะเรื่องเครื่องแต่งกาย ผู้เขียนจะไม่พูดพร่ำและชักแม่น้ำทั้งห้ามาอธิบายใดๆ […]

Read

Food for Thought

THE BEST RESTAURANT IN LONDON AND THE WORST PART OF THE INTERNET

ในสังคมที่ขับเคลื่อนด้วยความเกลียดชังและความชื่นชมที่แสนจอมปลอมในอินเตอร์เน็ต การเลือกรับข่าวสารจึงเป็นเรื่องที่สำคัญซึ่งจะส่งผลต่อชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริง ในวันนี้ เราก็มีการเลือกรับข่าวสารจากสังคมออนไลน์ ที่สร้างผลกระทบเป็นวงกว้างต่อผู้คนในสังคมของประเทศที่พัฒนาแล้วอย่าง สหราชอาณาจักร หรือถ้าให้กล่าวลงลึกไปอีกคือในเมืองหลวงอย่างกรุงลอนดอนเลยทีเดียว เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นจากชายหนุ่มวัยเพียง 20 ต้นๆ นามว่า Oobah Butler ซึ่งแรกเริ่มเดิมที ชายหนุ่มผู้นี้รับเงินเล็กน้อยจากการเขียนรีวิวปลอมๆ ให้กับร้านอาหารชื่อดังต่างๆ ในกรุงลอนดอน บนเว็บไซต์แนะนำร้านอาหารและโรงแรมอย่าง Tripadvisor แน่นอนว่าเจ้าของกิจการร้านอาหารต่างๆ ต้องการคำลวงโลกของ นาย Butler เพื่อให้ร้านอาหารของตนเองมีชื่อเสียงมากขึ้น และมันก็จะนำมาซึ่งลูกค้าที่มากขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน หลังจากรับรายได้ในลักษณะนี้มาสักพัก นาย Butler เริ่มแน่ใจในพลังอำนาจของถ่อยคำ (กระแอม) “ตอแหล” ในโลกออนไลน์ และเขาก็นึกอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ จะเกิดอะไรขึ้น หากเขาอุปโลกน์ร้านอาหารในจินตนาการร้านหนึ่งขึ้นมา และทำให้มันไปอยู่บนจุดสูงสุดของร้านอาหารทั้งหมดเกือบ 20,000 ร้านในกรุงลอนดอน ผ่านวิธีการที่เขาถนัดที่สุด คือการสร้างรีวิวปลอมๆ ขึ้นในเว็บ Tripadvisor เช่นเดิมนั่นเอง Butler เลือกทำเลที่ตั้งขอร้าน และตั้งชื่อมันว่า The Shed at Dulwich หลังจากนั้นเขาจัดแจงซื้อโดเมนเพื่อทำเว็บไซต์ ซื้อโทรศัพท์และลงทะเบียนกับ Tripadvisor โดยไม่ลืมที่จะระบุว่าร้านอาหารของเขาเป็นแบบ “Appointment-only” ซึ่งคือร้านที่ต้องจองก่อนล่วงหน้า ผ่านทางอิเมลหรือทางโทรศัพท์เท่านั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกค้าที่ต้องมา “ลิ้มชิมรส” อาหารของเขาโผล่มาที่ร้านโดยเขาไม่ทันตั้งตัว The Shed at Dulwich and it’s one and only owner หลังจากพยายามสร้างเมนูปลอม ที่ระบุไว้ในเว็บไซต์ (ที่ปลอมอีก) ว่าจะเลือกเมนูอาหารตามอาหารของลูกค้าที่มาทาน มีทั้งอารมณ์รัก ที่นาย Butler จะเตรียมหมูอบสูตรสเปนพร้อมกับอาติโช๊คและไวน์แดง และพลัมหวานอบเบคอน นอกจากนั้นยังมีอารมณ์ใคร่ ที่เขาได้เตรียมไตกระต่ายอบพร้อมกับบิสกิตหอยนางรมและซูเฟรทับทิม ด้วยเมนูที่ดูหะรูหะรา เว็บไซต์และรูปถ่ายอาหารที่สวยงาม (แต่กินไม่ได้ เพราะส่วนผสมปลอมๆ ที่Butler ตัวแสบนำมาปรุง) ทำให้ Tripadvisor ขึ้นทะเบียน The Shed at Dulwich เป็นร้านอาหารอันดับที่18,149 ในกรุงลอนดอน ซึ่งนี่คืออันดับที่ต่ำที่สุด และเขาจะเริ่มการไต่อันดับจนร้านจอมปลอมของเขาขึ้นไปอยู่ที่หนึ่งของตารางได้อย่างไร Some of the best dishes served at the Shed at Dulwich Some of the best dishes served at the Shed at Dulwich ตามที่ได้กล่าวไว้แล้วในข้างต้น วิธีที่นาย Butler ถนัดที่สุด คือการเขียนรีวิวปลอมๆ ขึ้นมาปั่นอันดับของร้านอาหาร แต่เขาต้องรอบคอบกว่านั้น เพราะรีวิวของร้าน The Shed at Dulwich ต้องมาจากคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์คนละเครื่องกัน และรีวิวทั้งหมดต้องไปในทิศทางเดียวกันด้วย เพื่อไม่ให้ Tripadvisor จับได้นั่นเองหลังจากเกณฑ์ผู้คนมารีวิวร้านอาหารของเขา สุดท้าย The Shed at Dulwich ก็สามารถไต่อันดับสูงขึ้นเรื่อยๆและมีที่ท่าว่าจะไปถึงอันดับสูงๆ ของร้านอาหารในลอนดอนได้ในระยะเวลาไม่นาน The menu page at […]

Read

preloader