The Edit

Man of the Moment

Man of the Moment

GAME CHANGER

เรื่องราวของ “คนหน้าฉาก” แห่งวงการอีสปอร์ต ผู้เข้าใจถึงความสำคัญของภาพลักษณ์

Read

Hennessy

THE LOST ART REIMAGINED

จิตวิญญาณอันหนักแน่น ของนักสร้างงานศิลปะสายเลือดไทย กับชีวิต ผลงาน และคุณค่าของสตรี

Read

Man of the Moment

WORD ON THE STREET WITH JEED SOMBOON MUANGSIRIKWAN

เขาไม่เคยยอมรับว่าเป็นผู้นำวัฒนธรรมสตรีทของประเทศไทย
แต่การสร้างสังคมให้แข็งแรงแบบในอดีตคือจุดหมายสูงสุด

Read

Man of the Moment

PITTI’S STYLE ICON: YUKIO AKAMINE

เมื่อพูดถึงคนเอเชียในงาน Pitti Uomo เรามักจะคุ้นหน้ากับชายชาวญี่ปุ่นผู้นี้เป็นดี

Read

Man of the Moment

ART THERAPY WITH AMMY THE BOTTOM BLUES

เมื่อศิลปะคือการเยียวยาสารพันปัญหา ศิลปินที่มีมากกว่าแค่ภาพลักษณ์ที่ติดตาจึงมาเปิดอกคุย

Read

Levi’s

TAKING A STROLL WITH FREUD NATTAPONG

เดินเล่น พูดคุย สัมผัสอารมณ์ขันที่แฝงไปด้วยความจริงจัง กับฟรอยด์ ณัฏฐพงษ์ ชาติพงษ์ ผ่าน Levi’s® Vintage Clothing

Read

Levi’s

CATCHING UP WITH PICH AFTER 11 YEARS SINCE LOVE OF SIAM

“พิช รักแห่งสยาม” กับการเติบโตหลังแจ้งเกิด ในทีนดราม่าบนจอเงิน พร้อมโมเดลคอลเลคชั่น คลาสสิคให้กับยีนส์แบรนด์โปรดของเขา บทความโดย Nanat Suchiva, Deputy Editor, W.Ministry ภาพถ่ายโดย Paphaon Amatyakul, Photographer, W.Ministry ชื่อของ วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล อาจไม่ใช่ชื่อของนักแสดงที่ฟังแล้วคุ้นหูที่สุด แต่หากเราบอกว่า “พิช รักแห่งสยาม” แล้วคงจะไม่มีใครไม่รู้จักเขาผ่านผลงานภาพยนตร์ดราม่าวัยรุ่นที่แม้จะผ่านมากว่า 11 ปีแล้ว แต่ผลงานการแสดงของเขาก็ยังตราตรึงใจเราทุกคน ในปี 2018 พิชโตขึ้นอีกหลายขั้นบนเส้นทางการแสดง จากนักแสดงสู่ผู้กำกับการแสดงละครเวที มุมมองชีวิต การปรับตัวของเขาล้วนน่าสนใจ และเป็นแรงบันดาลใจให้กับใครที่อยากมองหาการเปลี่ยนแปลง เพราะการปรับตัวเข้ากับยุคสมัยโดยไม่ทิ้งตัวตนเดิม คือเป้าหมายหลักของพิช ทุกที่คือเวทีให้กับละครเรื่องหนึ่ง นอกจากรักแห่งสยามที่เป็นเหมือนจุดเริ่มต้นที่พาให้ชีวิตเรามาตามทิศทางนี้  การเข้ามาสู่โลกแห่งละครเวทีไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็เปิดโลกเราอีกโลกหนึ่งที่ทำให้เรารู้ความจริงอีกอย่างว่า เราไม่ได้รักแค่การแสดงในบทบาทของคนอื่น แต่เราก็มีความสุขในบทบาทที่เรากำกับเอง เขียนเองได้ และพอจะเรียกตัวเองได้เต็มปากว่า “นักแสดง” จริงๆ รักแห่งสยามคือส่วนผสมที่ลงตัวของผู้กำกับ และนักแสดงคนอื่นๆ ที่ทำให้เราดึงตัวตนออกมาแสดงได้มันทำให้เรารู้ว่าเราชอบงานแสดงจริงๆ และการแสดงละครเวทีก็เช่นเดียวกัน เราเริ่มแสดง คลุกคลีกับภาพยนตร์มาเรื่อยๆ มีโอกาสได้ทำหนังสั้นบ้าง เล่นซีรี่ย์บ้าง แต่ก็อยู่ในบทบาทของนักแสดงซะเป็นส่วนใหญ่ พอช่วงประมาณปี 2013 เริ่มมีคนติดต่อเข้ามาให้เล่นละครเวที เราก็สนใจแล้วก็ตอบรับลองไปเล่นดู ลองพลิกชีวิตจากนักแสดงจอเงิน จอแก้ว สู่ม่านเวที ในผลงานแรกอย่าง “ฉุยฉายสเน่หา” พอเล่นแล้วเรารู้สึกได้ถึงความพิเศษ น่าค้นหา น่าสนใจ ความสนุกที่ซ่อนอยู่ของมัน เริ่มได้เจออะไรใหม่ๆ หลายๆ อย่างซึ่งตอนนั้นเราก็ทำควบคู่ไปกับการแสดงชิ้นหลักๆ ด้วย แต่ที่น่าแปลกใจคือ พอได้เริ่มเล่นแล้ว เราก็ไม่ได้หยุดเล่นอีกเลย มันเป็นโอกาสที่เข้ามาแล้วเราก็คว้าไว้ไม่ให้หลุดมือ เพราะเชื่อว่ามันเป็นพื้นที่เปิดกว้างสำหรับเราให้คิดเอง ทำเอง เล่นเอง ลองกำกับตัวเอง ไปๆมาๆ ก็ได้คนมาเล่นละครของเรา เราก็มองว่ามันเป็นการพัฒนาเรื่อยๆ ของเรา และมันน่าจะเป็นสิ่งใหม่ๆ ที่ทำให้เราพัฒนาไปอีกหลายๆ ขั้น ในชีวิตนักแสดงก็ไม่ใช่ว่าจะราบรื่นไปทั้งหมดตลอด 11 ปีมานี้ ซึ่งสำหรับเราแล้วความไม่เป็นอย่างใจหวังมันไม่ได้ออกมาในรูปของการไม่มีงานจ้าง การโดนตำหนิ หรือการถูกเอาเปรียบ แต่มันคือการยอมรับสถานะ เพราะเมื่อถึงเวลาที่เราเป็นนักแสดงมีคนรู้จักมากกว่านาย พิช เราก็ถือว่าเราสูญเสียพื้นที่ความเป็นส่วนตัวไปแล้ว ตรงนี้เวลาจะทำอะไร จะพูดอะไรเราก็ต้องคิดมากกว่าเดิม เพื่อไม่ให้มีผลกระทบกับใครๆ และรับรู้เราไปต่างๆ นานาซึ่งช่วงแรกเราก็รู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่ แต่ก็ค่อยๆ ปรับตัวได้ ฐานนิยมที่เหนียวแน่นในจีน สำหรับประเทศจีนแล้ว พิช หรือที่รู้จักกันในชื่อ PCHY ที่นั่น ถือว่าเป็นที่รู้จักมากพอสมควร อาจจะเพราะว่าเส้นของเวลามันเดินทางมาด้วยความเหมาะสม เพราะ 2-3 ปีที่ผ่านมาประเทศจีนเองก็เปิดกว้างมากขึ้นกับสื่อจากต่างประเทศ และประเภทของหนังที่เคยถูกกีดกันในอดีต เช่น ชายรักชาย หนังผี หนังที่เกี่ยวกับการคอร์รัปชั่นก็ได้รับการยอมรับ ผู้คนเปิดใจกว่าเดิม รวมไปถึงการเข้ามาของอินเตอร์เน็ตที่เชื่อมโยงให้โลกมันใกล้กันมากขึ้น “ คนจีนชื่นชมเรามาตั้งแต่ผลงานรักแห่งสยามเพราะด้วยบทบาทการแสดง ซึ่งก็เป็นเรื่องแปลกเพราะหนังเรื่องรักแห่งสยามไม่ได้เข้าโรงที่ประเทศจีนเลย แต่ว่ามียอดดาวน์โหลด ยอดวิวสูงสุดในสื่อออนไลน์ของจีนตอนนั้น ” มันก็บอกได้ว่าอะไรที่ไม่ได้ถูกนำเสนอ หรืออะไรที่เราไม่รู้มันไม่ได้แปลว่ามันไม่มี และสำหรับชีวิตนักแสดงที่ไปมีชื่อเสียงที่นั่นก็เป็นอะไรที่เริ่มรับรู้มาเรื่อยๆ สิ่งที่สำคัญคือเราคิดว่า “การเข้าถึงตัวเรา” มันทำได้ง่ายกว่าดารานักแสดงที่ประเทศจีนมาก ซึ่งจะไม่สามารถไปพบเจอได้ง่ายๆ ตามที่สาธารณะ ผิดกับของไทยที่เจอที่ไหนก็ได้การที่เราทำตัวเหมือนเป็นประชากรคนหนึ่งและความมีลักษณะนิสัยแบบคนไทยที่ยิ้มแย้มและไม่ถือตัว มันน่าจะเป็นสิ่งที่คนจีนเขารับรู้และให้การสนับสนุนเรามาโดยตลอด “ถ้าพูดในเชิงคอมฟอร์ทโซนของนักแสดง เรามองว่ามันคือการติดอยู่กับบทบาทเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเราไม่อยากจะพลิกบทบาทใหม่ แต่พอการออกมาเจอบทบาทใหม่แม้ว่าจะไม่ใช่แค่ละครเวที แต่จะเป็นละครโทรทัศน์หรืออะไรก็ตาม มันก็ถือเป็นการก้าวออกจากคอมฟอร์ทโซนเราแล้ว และมันก็จะทำให้เราพัฒนาไปเรื่อยๆ” คุณค่าในฐานะนักแสดง จริงๆ แล้วความคิดเราก็ยังเป็นเหมือนเดิม มีจุดยืนแบบเดิม เพียงแต่เราโตขึ้นมากและสามารถลดทิฐิลงได้ และก็มองว่าไม่ควรจะปฏิเสธไปทุกงาน เพราะมันก็ถือเป็นอาชีพของเราเท่านั้นเอง ตอนนั้นก็มีหลายกระแสตั้งคำถามว่าทำไมตอนนั้นเราถึงไม่ยอมออกงาน ไม่รับงานแบบที่คนอื่นเค้าทำกัน เพราะว่ากันว่าจะเป็นบันไดสู่ความก้าวหน้าในสายอาชีพและรายได้ที่เพิ่มขึ้น แต่เราก็คิดมาตลอดว่าทำไมเราต้องทำงานที่ได้ค่าตอบแทนมาแบบง่ายๆ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย “ เราเคยออกงานอีเว้นท์หนึ่งที่แค่ขึ้นไปพูดอะไรไม่กี่คำ โชว์ตัว แล้วก็ได้เงินมาหลายหมื่นบาท เราก็กลับมาคิดว่าการทำงานที่ง่ายแบบนี้แล้วได้เงินเยอะขนาดนี้ คุณค่าของการทำงานมันคืออะไรกันแน่ ” เราก็เลยตั้งเป้ามาตลอดว่าจะไม่รับงานประเภทนี้ เพราะอยากให้คนเห็นเราในความสามารถด้านการแสดงมากกว่าการขายหน้าตาและชื่อเสียง ถ้าคนยอมรับในตัวเราเพราะผลงาน เราก็ไม่จำเป็นต้องตอกย้ำให้คนรู้จักด้วยการรับงานลักษณะนี้ก็ได้ อีกอย่างคือเราถูกสอนมาว่าทำงานมันก็ต้องลงแรง ต้องทุ่มสุดตัว ความพยายามแบบนั้นมันจะเกิดผลดีกับตัวเราในอนาคต และเป็นแบบอย่างให้คนอื่นได้ด้วย ว่าไม่ใช่อะไรที่จะได้มาง่ายๆ ไปทุกอย่าง เพราะสุดท้ายแล้วคุณค่าของศิลปิน นักแสดง ก็คือผลงาน ที่เป็นภาพสะท้อนตัวตนของเรา เป็นทั้งเครื่องบันทึกความคิดว่า ณ ตอนนั้นเราคิดยังไง และเราพัฒนาไปแค่ไหน เป็นทั้งตัวแทนของเราที่จะอยู่ตลอดไปไม่ว่าจะอีกกี่สิบปีร้อยปีก็ตาม มุมมองเรื่องเพศที่หลากหลายกับการแสดงที่เปิดกว้างมากขึ้นในปัจจุบัน หนังเรื่องรักแห่งสยามจริงๆ แล้วมันจะพูดว่ามันจะเป็นจุดเริ่มต้นของการถ่ายทอดความรัก ความซับซ้อน ความสับสนของเพศได้ไหม ก็น่าจะได้ แต่เรื่องเพศสภาพ หรือพฤติกรรมอะไรพวกนี้มันมีอยู่แล้วมาตั้งแต่อดีตเพียงแต่ว่าไม่มีใครพูดถึงมัน เพราะมันจะดูแปลกหรือไม่เป็นที่ยอมรับมากพอ แต่พอวันหนึ่งมันมีคนพูดถึงและสื่อสารออกมาในมุมที่เป็นมุมมองบวก แล้วผลตอบรับมันออกมาดี ก็เริ่มมีคนพูดมากขึ้น รวมไปถึงการเขียนบทการแสดงตามทีวีหรือภาพยนตร์ที่เราเห็นกันอยู่ตอนนี้ ก็ถือเป็นมิติใหม่ของการเปิดกว้างเรื่องเพศสภาพมากขึ้น ซึ่งนับเป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่งในสังคมไทย พิชกับลีวายส์® มีอะไรที่เหมือนกันบ้าง ลีวายส์® เป็นแบรนด์ที่อยู่มานาน อยู่ในทุกๆช่วงเวลาของชีวิตใครหลายคน ซึ่งเราก็อยากให้ตัวเราเป็นได้แบบนั้น เพราะเราไม่ได้ต้องการที่จะโดดเด่นและดับวูบไปอย่างฉาบฉวย แต่ต้องการสร้างงานที่คงอยู่อย่างคลาสสิคสามารถเอาตัวไปอยู่ในงานประเภทไหนมันก็ดีกับทั้งตัวเราทั้งกับตัวคนอื่น ส่งเสริมกันเหมือนลีวายส์® ที่ดูดีในลักษณะที่แตกต่างกันออกไปสำหรับแต่ละคน เราก็มีผลงานหลากหลายแขนง ทั้งนักเขียนบท นักแสดง ผู้กำกับศิลปิน นักร้อง นักแต่งเพลง แต่ความเป็นเราก็ปรับตัวได้กับทุกสถานการณ์ เราถึงอยู่ในวงการบันเทิงมาได้ถึงปัจจุบัน ละครเวทีเรื่อง ปรารถนา Prattana : Portrait of Possession สร้างจากนวนิยายร่างของ ปรารถนา โดย อุทิศเหมะมูล ผลงานการกำกับของผกก. ชาวญี่ปุ่น Toshiki Okada จะจัดแสดงขึ้นในวันที่ 22 – 26 สิงหาคม 2561 ณ ศูนย์ศิลปการละครสดใส พันธุมโกมล คณะอักษรศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

Read

Man of the Moment

THE EVER-STYLISH YOSAKORN

อีกหนึ่งวาระกับช่างภาพยอดผีมือ ผู้ที่ยืนเด่นในสไตล์เฉพาะตัวสุดแพรวพราว “มีครั้งหนึ่งก่อนที่จะส่งตัวบ่าวสาวหลังพิธีการจบ เจ้าบ่าวตะโกนเรียกชื่อเรา ‘ผมยังไม่ได้ถ่ายรูปกับคุณโย้เลย’ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆนะ วันนี้มีคนที่มองเห็นถึงความใส่ใจของเราในจุดนี้ และรับรู้ว่าเราทำไปเพราะเป็นการให้เกียรติเขา” คุณยศกร สงวนทรัพยากร หรือ “พี่โย้” ช่างภาพงานแต่งมากสไตล์ที่หลายคนต้องคุ้นหน้าคุ้นตา เล่าย้อนถึงโมเมนต์ประทับใจที่เกิดขึ้นระหว่างงาน ภายใต้การแสดงออกภายนอกผ่านเครื่องแต่งกายของเขา มันคือความตั้งใจจริงในฐานะการเป็นช่างภาพมืออาชีพ โดยไม่มองข้ามความสำคัญของการนำเสนอ นี่เป็นสาเหตุให้ทุกคนที่เคยได้ร่วมงานต่างชื่นชอบและชื่นชม “ยศกรนิทรรศการ” ทีม W.MINISTRY เองถือว่าโชคดีที่ได้แท็กทีมกับพี่ชายคนนี้ตั้งแต่เราเริ่มต้น เห็นการแต่งกายที่เจนจัดระดับนี้ ใครจะคาดคิดว่า “คุณชายชาร์ล เดอ ลาครัวที่ 7” (นามในแคปชั่นของคุณโย้บนอินสตาแกรม) จัดตัวเองอยู่ในกลุ่มผู้ชายขี้อาย และยึดมั่นในกฎของการแต่งกายที่เคร่งครัด “เราเป็นคนเชื่อในธรรมเนียมสากล มันมีมาแบบนั้นเราก็ปฏิบัติตาม มันถูกคิดมาดีแล้ว” แต่เมื่อมาถึงเรื่องสีสันและเท็กซ์เจอร์ เขาจะปล่อยให้ความกล้าและความสร้างสรรค์ออกมาโลดแล่นอย่างอิสระ “สิ่งที่ต้องท่องไว้ในใจเสมอคือบริบท ทำให้เป็นวันที่มั่นใจ ยืนตรงนั้นแล้วเต็มเท้า..” “สิ่งที่ต้องท่องไว้ในใจเสมอคือบริบท สถานที่ มีธีมหรือข้อบังคับพิเศษอะไรไหม เหล่านี้คือที่ตั้งของการออกจากบ้าน มีเพื่อนคนหนึ่งเคยให้คำอธิบายว่ามันคือการ ‘เปลี่ยนจากช่างภาพเป็นคนร่วมงานที่ถือกล้อง’ ซึ่งเราว่าเขาพูดถูกเลย มันให้ผลดีจริงๆ ทำให้เป็นวันที่มั่นใจ ยืนตรงนั้นแล้วเต็มเท้า ที่สำคัญคือเป็นการให้เกียรติกันและกัน” ด้านล่างนี้คือ 5 ชุดน่าจดจำที่คุณยศกรเคยใส่ลงสนามมาแล้ว ไม่ว่าคุณจะเป็นช่างภาพงานพิธีการอย่างเขา หรือเพียงมองหาแรงบันดาลใจใหม่ๆให้ตู้เสื้อผ้า เราแนะนำให้เลื่อนลงอ่านต่อไปแล้วจะพบกับความเพลิน look 1 ปรับสไตล์ไปกับชายหาด “ครั้งนั้นเป็นงานแต่งงานริมหาด ฉะนั้นเสื้อริมทะเลที่ตอบโจทย์ก็ขอยืนที่ฮาวายไว้ก่อน จำได้ว่าติดสูทไปดูแนวโน้มของวันนั้น แต่พอคนไม่ใส่กันมาก เราก็เปลี่ยนเป็นชุดนี้ แต่กางเกงกับรองเท้าต้องรักษาความสุภาพ เพราะยังไงก็คืองานแต่ง มีสองอย่างที่เราไม่ค่อยมีข้อจำกัดเรื่องราคา คือแว่นกับหมวก แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือต้องลองแล้วมองกระจกแล้วรู้สึก ‘เฮ่ย..ใช่’ หมวกปานามาเข้ากับบรรยากาศริมทะเล ใบนี้ได้มาจากญี่ปุ่น หมวกเป็นตัวช่วยที่ทดแทนความเต็มอื่นๆ ทำให้ยังดูมีอะไรอยู่ และเป็นเลเยอร์ที่ดี” look 2 ว่าด้วยความอินเดีย “งานแต่งเช้าต้องการความเต็มแบบพอประมาณ บางทีมีพิธีแห่ขันหมาก เป็นอะไรที่ต้องขยับเยอะ ต้องการความคล่องตัวมากกว่างานเย็น จึงเลือกเป็นเสื้อกั๊ก ตัวนี้ลายมันดูแขกดี วันดีคืนดีก็อยากได้ลุคอินเดียๆ แล้วก็เคยใส่ไปถ่ายงานแต่งของคนอินเดียจริงๆ เป็นStatement Piece ที่เปลี่ยนภาพลักษณ์ได้ทันที มีประโยชน์สุดๆ แพทเทิร์นแบบแรงๆใช้งานได้ดีเวลาไม่ต้องมากชิ้น เอาแพทเทิร์นต่างไซส์มาชนกัน ถุงเท้าเป็นของฝากอันดับหนึ่งเวลาคนนึกถึงเรา และไม่เคยเป็นสีหรือลายเบสิคเลย แต่เราก็หยิบมาใช้ทุกชิ้นจริงๆ แล้วก็ผลิตได้หลากหลายลุค เราเป็นคนหาไซส์รองเท้ายาก คู่นี้เห็นแล้วถูกใจ ชอบเฉดของสี Burgundy ของคู่นี้ เราต้องมีรองเท้าหลายแบบ เพื่อรองรับขากางเกงที่ไม่เหมือนกันในแต่ละโอกาส” look 3 ในส่วนของธีมสุขุม “นี่เป็นสูทชุดที่สุภาพที่สุดที่มีตอนนี้ มีไว้ร่วมงานที่ต้องการความทางการสูง ในโบสถ์มีผู้ใหญ่หลายคน หรือช่วงพิธีการที่ท่านๆเยอะ ก็อาจจะต้องใช้สีสุภาพ เข็มกลัดเป็นตัวช่วยที่ชอบมากสำหรับคนแต่งเยอะๆอย่างเรา แถมยังดูมีพาวเวอร์ในฐานะช่างภาพมากขึ้น (อันนี้เกิดขึ้นกับตัวมาแล้ว) นี่คือเครื่องประดับที่ติดตัวเลยหลังจากก่อนหน้านี้เคยใช้วิธีเด็ดดอกไม้จริงประดับสูทมาแล้ว ปกติเป็นคนไม่ใส่สูทกระดุมสองแถวกับเนคไท หรือทำน้อยครั้งมาก จะใช้เป็นโบว์ไทไปเลย ชุดนี้ให้ลาย Pinstripe ของสูทกับเครื่องประดับชดเชย Air Tie ที่ปกเปล่าๆโล่งๆ ส่วนรองเท้าสนีกเกอร์เป็นอะไรที่ใส่ออกโรงสำหรับ After Party หลังจากที่แขกผู้ใหญ่กลับไปแล้ว เราต้องพร้อมทุกรูปแบบ” […]

Read

Man of the Moment

THE DIALOGUE: VON SUGUNNASIL

ทุกวันนี้การสวมสองบทบาทการทำงานนั้นเป็นเรื่องที่มีให้เห็นมากขึ้น แต่จะมีสักกี่คนที่พูดได้ว่าสามารถหายใจเข้าออกอยู่กับทั้งสองงานด้วยความชอบและความสนใจอย่างแท้จริง พวกเขาคือกลุ่มคนผู้โชคดีที่ประสาน Passion เข้ากับ Profession ได้เป็นหนึ่งเดียว มาพร้อมกับมุมมองที่เปิดกว้างและน่าสนใจ เป็นยาชั้นดีให้กับแรงบันดาลใจสำหรับใครอีกหลายคน นี่คือเรื่องราวของคุณทัตวร สุกัณศีล หรือคุณวร บรรณาธิการดิจิตอลนิตยสาร GQ และเจ้าของร้านตัดสูท VVon Sugunnasil เป็นบ่ายวันเสาร์ที่ท้องฟ้าออกจะขมุกขมัวและมืดครึ้ม พื้นเปียกปอนเพราะฝนที่เพิ่งตกหนักไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าที่เราจะเดินทางมาถึง ร้านสูทหน้าห้าเหลี่ยมที่ทาด้วยสีน้ำเงินสดตั้งโดดเด่นอยู่ในรั้วของ The Barkyard BKK ที่ที่คุณวรใช้เป็นแหล่งจุดประกายไอเดีย และพบปะพูดคุยกับลูกค้าเพื่อสร้างสรรค์ชุดสูทที่เหมาะสำหรับพวกเขา คุณวรก้าวออกมาต้อนรับในขณะกำลังแต่งองค์ทรงเครื่องไปร่วมงานกาล่าหลังจากนี้ หากไม่รู้จักกับเขามาก่อนก็คงไม่แปลกใจหากจะบอกว่านี่คือเจ้าของโชว์รูม/ร้านตัดสูทขนาดอบอุ่นแห่งนี้ คุณวรเล่าว่าร้านตัดสูท VVon Sugunnasil เริ่มมาจากความชอบในชุดสูท ชอบเห็นคนใส่สูท ชอบความเนี้ยบ ส่วนตัวหาสูทที่ถูกใจไม่ค่อยได้ ไม่ว่าจะเป็นแบรนด์ถูกหรือแพง บ้างผ้าไม่สวย บ้างทรงไม่สวย และจะติดปัญหาเรื่องไซส์อยู่ประจำ รูปร่างแบบเอเชียนไม่เหมือนแบบฝรั่ง การเข้าไปซื้อร้านแบรนด์เนมก็ต้องแก้อยู่ดี เขาจึงตัดสินใจเริ่มทำร้านตัดสูทหลังกลับมาจากฝรั่งเศส ที่ที่ไปแสวงหาแรงบันดาลใจในทุกๆด้าน ตั้งแต่เรื่องการตกแต่งร้าน วิธีการตัดเย็บ การแต่งตัวและรายละเอียดต่างๆของผู้คน ถึงวันนี้ก็เปิดมาได้ประมาณปีเต็มแล้ว กำลังจะเริ่มขยับขยายร้าน เพื่อให้ฟังก์ชั่นมากขึ้น และกลายเป็นศูนย์รวมทุกอย่างของผู้ชาย “ ทุกอย่างจำเป็นต้องเริ่มจากความชอบ ผมเชื่อว่าถ้าชอบหรือสนใจสิ่งใด มันจะมีแรงผลักดันในการทำสิ่งนั้นเสมอ งานที่ทำควรจะมาจากความชอบและเกี่ยวโยงกับชีวิตส่วนตัวได้กลมกลืนจึงจะทำให้มีความสุขเวลาทำ และอีกหนึ่งสิ่งที่ผมขาดไม่ได้คือการท่องเที่ยว มันทำให้ผมมีพลังในการทำงาน “ […]

Read

Man of the Moment

TAKE IT FROM EDDIE REDMAYNE

เขาคือนักแสดงชาวอังกฤษวัย 33 ปีเจ้าของตำแหน่งนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากผลประกาศรางวัลออสการ์ครั้งที่ 87 ความสามารถด้านการแสดงอันยอดเยี่ยม ผนวกกับการแต่งกายสุดเฉียบทั้งนอกและในจอ Eddie Redmayne คือไอคอนแบบฉบับบริทิชสไตล์ในยุคใหม่อย่างแท้จริง จินตนาการภาพของบรรดาสูททรง Traditional ที่มาพร้อมกับลวดลายดั้งเดิมไม่ว่าจะเป็น Glen Check, Prince of Wales และเหล่าผ้า Tweed และสิ่งต่างๆข้างเคียงที่มักมาคู่กัน เสื้อเดรสเชิ้ตปกตรง รองเท้าหนังฉลุลายสีน้ำตาลเข้มและวิงทิปสีดำ ตามมาด้วยอีกหลายสิ่งที่ลำลองกว่า คริกเกตสเวตเตอร์ถักแบบเคเบิลนิทตัวขาวนวลตัดลายเส้นสีกรมท่าเป็นแนวที่โดดเด่น เทรนช์โค้ทสีกากี เสื้อโปโลสีขาวสะอาดบนคอร์ทเทนนิสในการแข่งขันวิมเบิลดัน ไม่มีมโนภาพของสไตล์ผู้ดีเก่าที่ชัดเจนไปกว่านี้อีกแล้ว ซึ่งในความเด่นชัดเช่นนี้เองที่หลายครั้งกลายเป็นอะไรน่าเบื่อและคาดเดาได้ แต่ Eddie Redmayne ดาวดวงใหม่ผู้นี้ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าสไตล์อังกฤษนั้นไม่ได้หัวโบราณและจำเจอย่างที่หลายคนคิด ในความเป็นจริงเรายกให้เขาเป็นพ่อมดแห่ง Modern-day Suit เลยทีเดียว PATTERN PLAY ด้วยรูปร่างผอมเพรียวของเขา สูททรง Traditional อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่เหมาะที่สุดถ้าหากในปัจจุบันมีสูททรง Slim ที่ตัดด้วยวัสดุแบบดั้งเดิม เท่ากับว่าสิ่งที่ได้คือสูทที่รับกับรูปร่างและตัวเลือกเนื้อผ้าที่คงมาตรฐานสูงไว้ สูทลาย Glen Plaid ตัวนี้ทิ้งความโบราณด้วยคัทติ้ง แพทเทิร์นตารางเทาแกมฟ้าที่ดูโมเดิร์น ปกไม่แคบและไม่กว้างเกินไป จับคู่กับเชิ้ตปกชี้ตรง (Point Collar) และเนคไทสีดำที่แฝงลวดลายพอเป็นพิธี เป็นอีกลุคที่น่าจดจำของ […]

Read

preloader